Keuzes maken

Er is een bepaalde tactiek nodig om eerder in het volgende dorp te geraken. In de Hollandse polders van weilanden en kaarsrechte sloten heb je behalve de asfaltwegen nog een manier om je over te verplaatsen. Je kunt met een polsstok je over de sloot zwaaien door het in het diepe water te steken. En dus hopelijk een oversteek te wagen zonder nat te worden. Hoe diep de sloten onderling ook zijn, voor de polsstok maakt het niet uit. Je hebt alleen het lef nodig met een snelle sprong de overkant zien te bereiken. Natuurlijk wel de juiste sloten kiezen en steeds gefocust blijven op het dorp. De keuze om een polsstuk te gebruiken lijkt niet moeilijk.

Anders wordt het als we ons aan de Wet gaan onderwerpen. In het Israël van een aantal eeuwen geleden is onderwerpen aan de Wet iets heel normaals. Zoals een leraar de beste aanpak uitlegt aan zijn leerlingen, zal Jezus dat juist achterwege laten. Jezus heeft dus een andere visie op de Wet dan de leraar. Omdat Jezus Christus de zoon van God is, zal hij alleen verkondigen wat deze hem zegt. Hij is letterlijk gezegd; onderworpen aan de Wet. Pas wanneer Jezus aan het kruis van Golgotha is vastgespijkerd zal blijken dat zijn zelfopoffering, straks na zijn dood, is volbracht. De eerste 4 evangeliën in het N.T. geven een beeld van zijn levensloop, en dat alleen hij de vader kan aanroepen om wonderen te verrichten.

Als jij de keuze maakt het volgende dorp te bereiken, zonder de polsstok te gebruiken is dat puur uit eigen inzicht. Het is meer een uitdaging om zoveel mogelijk sloten over te springen, wat teveel moeite kost als je de asfaltweg, met weliswaar vreemde bochten, het zonder het risico van een nat pak ook het dorp kan bereiken.  

Heb je weleens overwogen te kiezen voor een andere godsdienst?

Mozes en de twee wondertekens

In de westerse maatschappij is er veel verdeeldheid als de duivel in opstand komt tegen God. De duivel heeft namelijk geen antwoord voor God, mocht het tot een confrontatie komen. Met Mozes liep het anders.

Wanneer we het boek Exodus lezen, komen we Mozes tegen met zijn volk. Mozes wil niet opgeven als zich de mogelijkheid zich aandient tot confrontatie met de farao. Hij vertrouwt erop dat God/de Geest op hem rust, die hem ook in de heetst van de strijd trouw zal blijven. Hij gelooft, en dat zouden wij ook kunnen doen in onze tijd, dat er eerst slechte tijden aanbreken die na de confrontatie gevolgd worden door de betere tijden. Het is een wonderteken mocht het zover komen. Het koninkrijk mag niet ten onder gaan, als blijkt dat het door een goed gesprek met de farao voorkomen had kunnen worden. De overwinning komt door het vertrouwen in de slechte tijd te doorstaan en de vijand definitief verdwijnt. Wat Mozes natuurlijk niet wil, is uitstel van de confrontatie wat de farao ook niet van plan is. Want je moet gewoon accepteren de strijd aan te gaan en niet te denken dat het morgen wél beslist gaat worden. Mozes heeft net als de andere Bijbelse figuren de volheid van God aanvaard. Een radicaal besluit, alleen zo kunnen je vijanden verslagen worden. Je mag pas aan het einde van je krachten ervaren dat God zichtbaar wordt.

Het tweede wonderteken komt als Mozes zijn ontmoetingstent buiten het kamp opzet. Het is niet het volk dat bij hem langskomt voor een gesprek met de Heer. De wolkkolom laat niet lang op zich wachten en doet hem versteld staan.   

Ongehoorzaamheid wordt bestraft

Er zijn twee bestuurlijke eenheden in deze maatschappij: die van de democratie en de dictatuur. Als je gaat besturen vanuit de democratie worden de zaken netjes geregeld door de geldende wetjes en regeltjes. Mocht je op het verkeerde pad terechtkomen is er nog een eerlijk proces, in de vorm van geweld.

Vanuit de dictatuur bepaald de heersende leider het plan, met aan zijn rechterhand de politie en het leger. Heb je als burger een verkeerde mening verkondigt, is het risico om een oneerlijk proces te doorlopen. Vaak is een goede advocaat dan de laatste redding om uit de moeilijke situatie te geraken. De leider zal immers zelden naar het volk luisteren, aangezien deze zichzelf overal boven rekent.

In 1 Petrus 2 vers 13 tot 17 is ongehoorzaamheid ook niet geoorloofd, doch de provinciebestuurders zijn degene die voor een eerlijk proces zorgen. Dus een democratisch koninkrijk in de periode rond de eerste jaartelling. Blijkbaar kende men nog geen rechters of advocaten, die belangrijk hebben in de rechtspraak. Anders ook dan dat er tegenwoordig ook een landelijke bestuursmacht bestaat, evenals de gemeentelijke instanties. Als dienaren van God zijn ze degene die ervoor instaan dat alle wetjes en regeltjes worden nageleefd. De leider heeft dus niet de bestuurlijke macht, wat anders zou leiden tot een opstand van het volk.

Dus kort gezegd, in een vrijheidsland is ongehoorzaamheid niet direct een straf, eerder een waarschuwing. In een land met alleenheerschappij is er haast geen uitweg meer om je mening uit te spreken. En dat laatste was in de Bijbelse tijd gelukkig niet aan de orde.

De uitspraak van Paulus aan het volk

'Laten we toch een stapje terug doen' waarschuwt Paulus in de Filippenzenbrief. Hij zegt het tegen het volk dat naar hem luistert. Dat is al heel wat in vergelijking met waar toe de huidige politiek in staat is. De politici maken zich in het systeem direct af met uitspraken

De Filippenzenbrief is eigenlijk een oproep aan de leiders en helpers de moed niet te verliezen. De brief is geschreven met het vooruitzicht naar de onvoorspelbare toekomst, iets waar Paulus niets vanaf wist. Hij ziet het volk als een eenheid die alleen kan opereren door de Geest van God het verdere werk te laten doen. Het eerder genoemde politieke systeem telt hier niet en uit voorzorg legt Paulus dus deze blokkade. Er moet een zekere mate van trots en ontzag komen met wat God heeft geopenbaard aan de mens. Want dat we de ander gaan bekritiseren weet hij ook wel, daarvoor zijn we immers mensen. Het juiste inzicht komt met de liefde van God, ook voor wie is uitgekozen dit te verkondigen. Onze medemens mogen we stimuleren om te groeien en te investeren voor gebed. Een aantal keren per week daarvoor tijd reserveren om de Power van God te verstaan. Of om de dag te starten en voor het slapen gaan te eindigen met christelijk meditatie. Even de sleur van de dag vergeten en je af te zonderen. Om meer inzicht te krijgen voor verdieping in het geloof, naast de wekelijkse kerkgang op zondag.

Als Paulus zijn brief afsluit richt hij zich weer tot het volk om de groeten namens Jezus Christus te noemen. Hoe dat volk vervolgens reageert, is niet belangrijk meer. Het geschenk uit de hemel heeft het koninkrijk bereikt.