Het Heiligdom in de stad

Wie een stad uit de Bijbelse tijd betreedt ziet naast de huizen ook een bekend bouwwerk: een tempel van de Heilige Geest. Het is een voorbeeld van Gods koninkrijk. Het feit dat alleen Joodse mensen dus kunnen weten welke verlangens zich in de tempel bevinden, is wel logisch. Het was immers een Joodse tempel. Alleen de voorwaarden dat alleen Joden welkom zijn is vreemd. Als je het 'Voorhof der Heidenen', of tempelplein, hebt bereikt kun je het tempelterrein betreden.

Het feit dat op een keer de priesters het bouwwerk verlieten, waarna een enorme wolk het heiligdom bedwingt, is niet voorspeld. Wat er vervolgens bij het tabernakel, of grote tent, plaatsvindt mag ook een wonder genoemd worden. Binnenin staan de gouden kandelaars met bijbehorende armen op tafel. Het reukofferaltaar en tafel der toonbroden staan iets verder opgesteld. Bij de ingang hangt het purperen gordijn als scheidingswand tussen tent den tempelterrein. Om een teken van liefde jegens de mensheid te geven wordt het gordijn opengescheurd door een bovennatuurlijke macht. Wel een positieve boodschap.

Paulus gelooft bij zijn bezoek aan de stad en tempel niet dat het bouwwerk door mensenhanden is opgebouwd. Nee, nadat hij de stad had verkend was zijn conclusie duidelijk: het vereren van de tempel is alleen door hem te verkondigen. Hij heeft voor het bezoek immers de goede boodschap van de Zoon van God ontvangen, dus kan het nieuwe leven beginnen. Ook de enorme wolk en het scheuren van het gordijn zijn voldoende bewijs dat God zijn aangezicht in de spiegel heeft getoond.

Het staat letterlijk in de Bijbel: de les om je medemens(en) een waardige knuffel of glimlach te geven. Blijf het rechte pad volgen, wordt aangeraden, zonder een zijspoor te kiezen waar afgoden of bitterheid op je wachten. Het bewijs dat God aan het einde van de rechte weg klaarstaat met het reukoffer en de toonbroden is daarmee wel duidelijk. Hij wacht ons op en zal nog veel gaven mogen uitdelen.         

Een Paaszondag

De verwennerij met het zakje paaseitjes hoorde bij deze zonnige paaszondag. Het was voor mij een tussendoortje dat ook tijdens het ontbijt niet mocht ontbreken. Er zaten zoveel eitjes in, dat een zuinig persoon het makkelijk als 2 dagen snoep van kon genieten. Naast de gewone maaltijden dan.

Ik wilde het verhaal over de opgestane Jezus niet missen op tv, het liefst een zender met een gepaste kerkdienst. Bij het zien van de historische witte gebouwen, saaie architectuur in een oud stadscentrum van België. Rechtstreeks uit een laatgotische kerk volgde de paasdienst met typische Franse dominees en gezang van het publiek. Alleen zag ik nergens Jezus aan het kruis, misschien was het niet gepast omdat de opstanding afgelopen nacht had plaatsgevonden.

Een stevige wandeling was gepland en ging gepaard met het typische aprilweer; een mengelmoes van wat regendruppels, stevige windvlagen en een flauw zonnetje. Gelukkig had ik gezorgd voor stevige wandelschoenen zodat de omweg door het weidse gemeentepark, inclusief klimbos en boomplantage, niet vermoeiend werd. Het uitzicht van een kerktoren en golfterrein waren ook niet te missen. Het zoeken en plukken van de paardenbloemen had ook een reden. Bij het paasdiner kwam ik daarachter. Op de foto kwam de serveerschotel met daarop een creatie van runderlappen, salade, tomaatpartjes en als laatste de paardenbloemetjes, net te zien tussen de natte slablaadjes.

Nog creatiever waren de kapsels van de jongeren op het laatste paasconcert. Het mocht met recht een rockavondje genoemd worden, in de grote muziektempel op een bekende Arnhemse berg. Het plastic glaasje met (misschien) kinderchampagne had op mijn gestel geen invloed. Na 42 jaar de gitaren laten janken en de stemmen laten schreeuwen door de microfoon, liep het huurcontract af. Ik verliet overigens eerder de poptempel, dan het laatste geplande bandje die op het affiche aan de muur stond. Al met al een afwisselende paaszondag.       

Sjabbat

Een kennis had mij eens aangeraden de tv-zender Family 7 gewezen. Deze zender aast op christelijke programma's die je op de andere netten niet tegenkomt. Zo ook op deze Palmzondag.

Na het korte interview met een oudere dame kwam de boodschap tot reclame in beeld. Wat daarop volgde kun je het beste omschrijven als een aanbidding met bewegende lichaamsdelen van een jonge Amerikaan. Zijn keus was om Jezus in zijn voetsporen te volgen, zijn wijde shirt en zijn manier van spreken deden de rest. Een andere gast vulde hem tijdens het spreken aan, door in allerlei bewegingspatronen een manier van volgen uit te beelden. Alles bijelkaar echt iets Amerikaans, groots opgezet en weinig reden te twijfelen. Echter, na 10 minuten bleek het aanbod van het nieuwe programma geheel te veranderen. Als achtergronddecor was de stad Jeruzalem gekozen, met op de voorgrond de verhalenverteller in zittende houding. Het woord 'sjabbat' kwam in zijn preek naar voren die niet viel te vergelijken met die uit de kerk. Ik wist dat het woord gebruikt werd voor de rustdag van de Joodse gelovigen, deze verhalenverteller gebruikte het echter op Palmzondag.

Het was juist niet de bedoeling deze vergelijking daaruit te trekken, het ging hem op de parallel dat God voor de Joden op een andere manier wordt beleefd. Het scheppen van de wereld in zes dagen om de laatste dag te mogen uitrusten gaat er niet in. Waarom zou je niet die andere zes dagen mogen rusten in je mindset. Het is een verrijking om niet in de gewoontes van alledag te accepteren, zonder de rust te moeten missen. Dat laatste zei de verhalenverteller niet, dat is mijn ingeving.

De wijze woorden van deze man hadden mij na 10 minuten wijzer gemaakt, dan dat in de kerkdienst de Liefde van God te mogen beleven. Dat laatste is natuurlijk niet negatief bedoeld. Ik herinner mij van Family 7 de uurgesprekken met net-ontdekte BN'ers, interessant, het begrijpen van de Joodse cultuur is ook leerzaam. Het heeft mij een stukje wijzer gemaakt. Lang leve de programma's op deze zender!

Welke verschillen vallen jou op tussen het christendom en Jodendom?

Gebed brengt verandering

Jorrit begon eerst over zijn eigen leven te vertellen, alvorens over de man achter de stichting van zijn school in Roemenië. Hij had een lang en slank postuur en was vader van 2 kinderen. Zijn vrouw hielp hem door bijtijds te zeggen het wat rustiger aan te doen, aangezien hij nog net geen 24-uurs dienst draaide. Niet voor niets hield Jorrit na het opstaan een gebedsmoment om even alleen te bidden, naast het drukke bestaan in de school. Al ruim 5 jaar werkte en woonde ze in een klein dorpje, opbouwwerkers om kansarme jongeren te helpen. Gezien het feit dat Roemenië een relatief arm land, is het onderwijzen van deze kinderen wel nodig. Zijn eigen kinderen, de leeftijd dat ze nog net op de basisschool zitten, hadden inmiddels de lokale taal geleerd. Dat ze 5 jaar geleden in het diepe waren gesprongen en het onderwijswerk nog steeds volhielden, hadden ze niet verwacht. Nog voordat zij überhaupt in het dorpje kwamen wonen was er al meer werk verricht door de stichting. 

De zware en harde grond bij het Roemeens dorpje was te rauw om iets leefbaars op te bouwen, waar je liever aan voorbijreed. De christelijke Ronald kwam regelmatig langs het dorpje en wist dat de bewoners armoeiig waren en de kinderen opgroeide zonder onderwijs en voedsel viste in afvalbakken. Daar wilde hij verandering in brengen. Als voorstander van het bidden richtte hij zich regelmatig in bidhouding en wilde graag weten of God wat verandering kon voor deze mensen. Wie ergens vurig voor blijft bidden, zal het werkelijkheid zien worden, was zijn instelling. Na 3 maanden had hij genoeg bidden om te weten wat er precies veranderd moest worden; deze dorpsbewoners hebben het niet verdiend in krotten te leven en zullen het zonder mij nooit ergens tot schoppen.

 

Op een dag liep hij ongevraagd het krottendorpje binnen en ging bij een groepje kinderen staan. Omdat hij de plaatselijke taal verstond was zijn vraag meteen duidelijk; zijn hier mensen die gebed nodig hebben. De kinderen waren al wel op een leeftijd om te snappen dat het over God ging. Een beetje uit onwetendheid namen ze hem mee naar een groepje volwassen, dat de ouders konden zijn. Hij herhaalde de vraag, aangezien niet zeker was of de kinderen zijn vraag zouden doorvertellen. Het werd duidelijk dat iedere dorpsbewoner bereid was een verandering te brengen in zijn/haar bestaan.

Na een week kwam Ronald terug, benieuwd of de dorpsbewoners al geraakt of veranderd waren door zijn vraag. Vol vertrouwen namen ze hem mee naar een klein krotje waar een oude man aan een tafeltje zat te lezen. Sinds een aantal dagen had hij haast geen koorts meer, vandaag leek het volkomen genezen. Het gegeven dat een goed gebed niet mag worden ontzien, had hier duidelijk geholpen.

Een dan komen we bij Lucas 11 uit, als we de potentie van het gebed willen begrijpen. In vers 1 t/m 13 kunnen concluderen dat 3 ingrediënten van het bidden worden omschreven; de lofprijs, de voorbede en smeekbede. Deze zorgen ervoor dat God dieper gaat en zorgt dat er eenrichtingsverkeer ontstaat. God geeft ons wat wij vragen. Ronald had dat goed begrepen en had na vurig bidden begonnen met het in gang zetten van zijn stichting.

Toen Jorrit en zijn gezin er kwamen wonen was het schooltje en het nieuwe dorpje al gereed. Jorrit besloot, naarmate hij in het dorpje bleef wonen, veel waarde te hechten aan de potentie van de kerk, al gezegd wat in Luca 11 staat. Het mag geen ouderwets bouwwerk worden met een torenklok die om het half uur hetzelfde geluid laat horen. God moet een antwoord worden voor de wereld in nood. Voor de volle 100% is de geest van God in de kerk vervuld De boodschap over verbondenheid en liefde wordt in het Handelingenboek uitgelicht. Dus kunnen we concluderen dat God zijn werk heeft gedaan. Zogezegd, is Luca 11 de basis om je tot God te richten.

Twee voorbeelden hoe het geloof kan verbazen:

De man die met 3 broden terugkwam, nadat een andere man hem vertelde gebrek aan voedsel te hebben. Deze stond versteld hoe het mogelijk was, dat er heerlijke en smakelijke broden voor hem werd neergelegd.

De vrouw die een aanraking wilde van de man die levens veranderde, en voor een nog grotere ontdekking kwam te staan; net voordat ze hem wilde aanraken, draaide Jezus zich om en sprak de bekende woorden uit. Uw geloof heeft u behouden.

Het opgeven van ons doel, een goede afloop of een zalige toekomst, mag niet verdoezeld worden. Daarnaast mogen we de Bijbel voor 100 % als waarheid beschouwen. De stichting en het goede project van Jorrit mogen ook niet stoppen, dat er keer op keer gebeden wordt voor het schooltje op een goede afloop.

Ben jij erachter gekomen dat bidden helpt?