De Hebreeuwse taal

Het valt op hoe vaak de Hebreeuwse Bijbel het Adonai voorkomt. In het Nederlands vertaald betekent dit De Heer. Na een klein onderzoekje heeft men ontdekt dat het woord 600028 maal voorkomt in het O.T. Een enorm getal en naar mijn inziens niet zo vreemd. Als je bedenkt dat zij in hun taal Emanuel gebruiken voor God, is het misschien te overtreffen met Adonai.  

Elke letter in het Hebreeuwse alfabet heeft een betekenis evenals dat ze geen medeklinkers kennen. Iets wat in het Nederlands niet voor te stellen is. Het verschil tussen een hoofdletter en kleine letter valt vaak niet op, doordat we het niet belangrijk vinden. Hoe we onze Heer dan benoemen mag op meerdere manieren. De meest voorkomende is God, naast de Heer en het weinig gebruikte JHWH. In het Hebreeuws is er duidelijk onderscheid tussen de drie woorden, ook qua uitspraak. En alleen op de grote Verzoendag is het toegestaan de naam van de Heer te benoemen.  

Zoals ik al eerder achter kwam zijn dit feitjes die je doen beseffen wat de Bijbel 'qua taalbeleving' voor verrassingen heeft. Ik hoor bijna iedere zondag een preek waarbij naar Bijbelteksten wordt verwezen, maar als het om grote getallen gaat wordt ik altijd wakker geschud. Het boek van de christenen mag een opzienbarend geheel wezen, dat nieuwe feitjes aan het licht brengt. We mogen er als Bijbellezers in meegezogen worden! 

Tot welk inzicht ben jij gekomen bij het bestuderen van Bijbel?

Een vergaderpreek

Bij het ingaan van een nieuw kalenderjaar zijn er de bekende nieuwjaarsrecepties -borrels van bedrijven en verenigingen. Een vaste prik is de overgebleven champagneflessen en oliebollen opmaken. Het is dan weer een gezellige bijeenkomst in de eerste weken na 1 januari en geen vooruitzicht wat de komende 12 maanden gaat veranderen. Dat is echter anders in de Gemeente De Oase. De raad van oudsten komt gewoonlijk buiten de diensten bij elkaar voor het maandelijkse overleg. Maar de eerste kerkelijke zondag van 2017waren de drie oudsten Karin, Alex en Sylvia bijeen om als oudstenteam de vergaderpreek te houden. Blijkbaar hadden ze in het oude jaar besproken op deze zondag de Gemeente te promoten.  

Bijgestaan door de zeven sheets op de beamer, vertelde ze om de beurt over de visie, missie van de Oase waarbij vier zaken van belang waren. Vaak afgesloten met een Bijbeltekst uit Mattheus en Johannes. Punt een was om een opbouwende gemeente te zijn, door elkaar lief te hebben. Punt twee was het bidden door op die manier op Jezus te vertrouwen. Punt drie heeft betrekking op het multiculturele denken, het omarmen van jezelf en je medemens. Je bent, ongeacht geslacht of achtergrond, altijd welkom in de Gemeente. God telt immers geen hoofden maar harten. Het laatste punt was het zendingschap, dat God zijn (enige) Zoon heeft gegeven zodat iedereen in hem gelooft. Het vertrouwen in God. Er werden, zoals in een echte vergadering wel vaker gebeurd, geen vragen gesteld of een herhaling van genoemde punten.

Voor mij was het goed te horen dat de nieuwe mensen van deze zondagmorgen meteen kennis namen van de toekomstvisie van de Gemeente De Oase. En dus een nieuwe aanmoediging om zo 2017 met een nieuwe kijk te starten. Het onderwijs, dat betrekking heeft op activiteiten buiten de kerkdienst om, werd als laatste genoemd en hield in dat de gebedsavonden terugkwamen evenals data van de verdiepingsavonden.

Als je (bijna) iedere zondagmorgen de kerkviering bezoekt, moet je toch zeker weten waar de Gemeente voor staat? Want één een dergelijke vergaderpreek kan misschien saai en eentonig overkomen, het is ook een hoopgevende stap zijn om de rest van dit kalenderjaar vredig de diensten te beleven! Dus laat die lekkere hapjes en drankjes maar achterwege, dat wordt al gevierd met het paasfeest en het kerstfeest.

Wat zou jij het komende jaar terug willen zien in jouw gemeente?

De meditatie van vorig jaar

Nu het nieuwe kalenderjaar weer is begonnen kom erbij mij wat vragen op: wat kan ik veranderen? Zijn er kansen die mijn horizon kunnen verbreden? Daarnaast zijn er de komende 12 maanden ook wisselende seizoenen, de menselijke verjaringen en natuurlijk het geloof, dat genoeg stof geeft om (onophoudelijk) te bidden en voor mij te mediteren. 

Vorige zomer had ik het oefenboekje over thuis mediteren geleend bij de bibliotheek, dat gelukkig te reserveren was. De loopmeditatie is mij nog het meest bijgebleven; met gesloten ogen al pratend en stapje voor stapje vooruit was toch wel heel moeilijk vol te houden. Niet dat ik het als christelijke mediteren beschouwde, echter volgens de schrijver dus wel. Deze manier van mediteren heeft weinig weg van het Yoga, want om God te ervaren moet je die woorden en pauzes nemen zoals de schrijver het had opgeschreven. Tevens liet hij een duidelijke boodschap achter; je moet mijn uitgekozen oefeningen niet te letterlijk nemen. Zijn oefeningen betekende ook het uitspreken van Bijbelse woorden en de donkere wereld achter je ogen als normaal te beschouwen. Hij liet in het midden wat zijn meditatielessen nog meer konden aanrichten. Het advies om op een stoel met rechte leuning te mediteren kwam voor mij goed uit. De blauwe bekleding erop en de stevige poten van IKEA-kwaliteit stonden al ruim 5 jaar in mijn huisje en waren nu een uitkomst. Wat ik na alle oefenmethoden te hebben uitgeprobeerd mij zelf afvraag is; hoelang houd ik het christelijk mediteren nog vol? Na 2 maanden moest ik in september het boekje terugbrengen. Alle mogelijke Bijbelse woorden heb ik uitgesproken, naast de kerkdienst die alleen ruimte biedt om te bidden. Om mijn meditatiewoede als een offer van God te gaan beschouwen heb ik vooral baat bij Centering Prayer, na het ontwaken en voor het ontbijt. Het heeft ook wat om 20 minuten van je tijd te reserveren op ontdekkingstocht te gaan in de brede zingevingwereld. Dus om er zomaar mee te stoppen is radicaal en kan veranderen door het oefenboekje opnieuw te lenen of desnoods te kopen voor een herbeleving.

Mijn goede voornemens houden in dat ik mijn kerk trouw blijf, mijn eetpatroon misschien ga bijstellen op advies van de diëtiste en de 2wekelijke Bèta avonden blijf volgen in de zoektocht naar Jezus. En moeten er nieuwe offers worden gebracht, dan zijn het verlangen en vertrouwen in de Mensenzoon heel belangrijk.

Wat zijn jouw offers die je in 2017 wil brengen?