Iedere zondagochtend
bezocht hij trouw de Franstalige kerkdienst, zijn Nederlandse afkomst maakte
voor de dorpsbevolking niet uit. Een aantal bezoekers kwamen niet uit het
dorpje, ze pakte de auto voor het ritje vanuit een ander dorp, 8 kilometer
verderop.
Hij had nieuwe
inzichten nodig om zijn schildersproject uit te breiden. De dichtstbijzijnde
stad lag in België en bood hiervoor uitkomst, er waren genoeg voorzieningen en
de kans om tevens een woonruimte te vinden.
Ook wilde hij meer
weten over een begrip dat de dominee uit de kerk had verteld tijdens een preek.
Het begrip 'Van de Hemel naar de Aarde leven' liet hem niet los, in de
stadsbibliotheek lagen vast wat religieboeken en leentijdschriften hierover.
Hij wist dat de hemel zich boven de aarde bevond, om vanaf die positie de aarde
te bekijken leek hem niet verkeerd. De dominee had het zelfs een peace of cake
genoemd, wat Joris een indrukwekkende uitdrukking vond.
Behalve dat gegeven
had de kerkman Adam en Eva als voorbeeld koppel benoemd die van de hemel naar
de aarde hadden geleefd, net zoals Jezus Christus. Van de laatste persoon wist
Joris dat hij vele wonderen en genezingen bij de mensen had verricht, alleen (en
dat had de dominee gezegd), had hij hiervoor geen woorden gebruikt tegen de
mensen. Er was juist een verbondenheid ontstaan zonder een gesproken klank uit
zijn stem. Dit vond hij vreemd, wel verbonden zijn maar niet met de mensen
hebben gesproken.
Er konden nog heel
wat bezoekjes aan de bibliotheek en de universiteit worden afgelegd, want leren
was nu belangrijker dan vereenzamen in een slaperig dorpje waar men niet anders
sprak dan de Franse taal. Hij moest toch een keer afscheid nemen om te achterhalen
wat de dominee beweerde. Liefst zou hij aankomende maandag op de bus stappen
naar de grote stad om op zoek te gaan naar een geschikt woonadresje. Als het
tenminste kon!
Heb jij weleens het
idee gehad te verhuizen om elders een nieuwe start te maken?
